"ΤΟ ΓΗΙΝΟ ΚΑΝΤΗΛΙ"

1989-1991

Το καντήλι αποτελεί το σύμβολο μιας πραγματικότητας την οποία ο καλλιτέχνης έζησε στα παιδικά του χρόνια, όταν στη διάρκεια μιας τελετουργίας για την ευφορία και τον αγιασμό της γης ανάβονταν στους αγρούς καντήλια. Το φως, στοιχείο με ιδιαίτερη βαρύτητα στο έργο του, είναι η φλόγα του καντηλιού που λιώνει κεριά ή καίει ελαιόλαδο μέσα στα περιβάλλοντα που κατασκευάζει με φυσικά, ανεπεξέργαστα υλικά: νερό, κερί, άμμος, χώμα, ξύλα, καλάμια, ελαιόλαδο, κ.ά. Κατασκευές που παραπέμπουν συχνά στην ορθόδοξη χριστιανική λατρεία, αλλά για τον Σπηλιόπουλο είναι μια τελετουργία για την αποτροπή των κακών και την έλξη των ευεργετικών δυνάμεων. Η σειρά αυτών των έργων, ξεκίνησε με μελέτες στη φύση της γενέτειρας γης του, της Χαλκιδικής και κατόπιν μεταφέρθηκε σε κλειστό χώρο - γκαλερί.

ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ

  "ΤΟ ΓΗΙΝΟ ΚΑΝΤΗΛΙ"
 ΓΚΑΛΕΡΙ ΑΡΤΙΟ, ΑΘΗΝΑ
1989

Ξύλο, χώμα, νερό, κερί, πέτρα, άμμος, χρώμα, ξύλο, χόρτα, πίσσα, κερί, νερό, θυμίαμα, λάδι ελιάς, φελλός

*Για κείμενο και πληροφορίες πατήστε πάνω στις φωτογραφίες.

      

"ΠΩΣ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΘΑΛΑΣΣΑ" 
  ΓΚΑΛΕΡΙ ΠΟΛΥΕΔΡΟ,
 ΠΑΤΡΑ, 1991

Κερί, επεξεργασμένο μεταλλικό έλασμα, νερό, αλάτι, γυαλί, πανί

*Για κείμενο και πληροφορίες πατήστε πάνω στις φωτογραφίες.